___ پارک پنجشنبه بازار کاراکوی
استانبول، ترکیه
آرمین فرشاد
پروژه مطالعاتی براساس تئوری Right To The City از David Harvey
2024
این پروژه به بررسی دگرگونی پارک «پنجشنبه بازار» در کاراکوی استانبول از طریق گرافیتی بهعنوان ابزاری برای بازپسگیری فضای شهری میپردازد. این پارک که زمانی متروکه بود، به بومی برای بیان جامعه تبدیل شد و بازتابدهنده ایدئولوژی «حق بر شهر» است. طرح پیشنهادی، چشمانداز ایجاد «پارک گرافیتی» را ارائه میدهد که میراث فرهنگی را با هنر خیابانی درهم میآمیزد و تعامل اجتماعی، گردشگری محلی و مشارکت شهری فراگیر را ترویج میکند.
تاریخچه مکان:
کراکوی که زمانی مرکز اقتصادی استانبول و بندری تاریخی با تأثیرات عثمانی و ایتالیایی بود، سرشار از بناهای شاخصی چون کاروانسراها، مساجد و آبنماها است. امروزه که بخشی از خط متروی خلیج (Halic) و چشمانداز گالاتا به شمار میآید، با چالشهای برنامهریزی شهری مواجه است، از جمله توسعهای که ناتمام باقی مانده است.
تراکم عابران پیاده، منازعات حقوقی و تضادهای توسعهای باعث توقف پیشرفتها شدهاند؛ این شرایط منجر به جابهجایی بازار تاریخی پنجشنبه و کاهش هویت منطقه گردیده است. پرشمه پازاری (Persembe Pazari) که زمانی در منطقهای پرجنبوجوش میان شاخ طلایی و گالاتاپورت قرار داشت، پس از انتقال به پرپا (PERPA) دچار رکود شد و بسیاری از مغازهها تعطیل شدند. تلاشها برای ایجاد فضای سبز در پارک ساحلی IBB Karakoy نیز ناکام ماند.


مسئله موجود:
این پیشنهاد به بررسی امکان ایجاد پارکی برای گرافیتی در پارک پرشمه پازاری میپردازد تا نشان دهد چگونه هنر گرافیتی و ساختارهای انعطافپذیر میتوانند فرصتهای برابر برای همه ساکنان شهر جهت تعامل و شکلدهی به محیط پیرامونشان فراهم کنند. این مطالعه فرض میکند که یک ساختار منعطف میتواند گروههای متنوع از جمله ساکنان، کسبه و هنرمندان گرافیتی را توانمند سازد تا محیط اطراف خود را به صورت مشترک خلق و بازآفرینی کنند.
سوالات کلیدی:
___ چگونه این رویکرد میتواند فضایی آزاد برای جوانان و هنرمندان گرافیتی جهت شکل دادن به محیطشان ایجاد کند؟
___ چگونه میتواند مشارکت عمومی و تغییر رفتار را تشویق نماید؟

این طرح، پارک پرشمه پازاری را بهعنوان فضایی پویا و انعطافپذیر بازآفرینی میکند؛ مکانی که در آن هنر گرافیتی، تعاملات اجتماعی و گفتوگوی عمومی به هم میپیوندند. طراحی این فضا با الهام از زیباییشناسی گرافیتی، مسیرهایی را در بر میگیرد که به نواحی مشخصی منتهی میشوند و به هنرمندان این امکان را میدهد تا با بیان خلاقانه خود، محیط پیرامونشان را فعالانه شکل دهند.
عناصر انعطافپذیر—مانند پنلهای نمایشی قابل جمع شدن و سازههای چوبی ماژولار—به بازدیدکنندگان این امکان را میدهند که فضا را مطابق با نیازها و ترجیحات خود پیکربندی و شخصیسازی کنند، و بدینوسیله تجربهای مشارکتی و در حال تحول از فضای شهری را رقم بزنند.

چوبها دارای صفحهای انعطافپذیر در داخل خود هستند. کاربر میتواند میلهها را به یکدیگر متصل کرده و فضایی را ایجاد کند. از طرف دیگر، با بیرون کشیدن صفحه، امکان نقاشی گرافیتی روی آن فراهم میشود. صفحات دوطرفه هستند؛ یک طرف آنها دارای رنگ ساده و طرف دیگر دارای هولوگرام آینهای است که تصویر را بازتاب میدهد.





بازتابدهندههای رنگی:
جمعکنندههای رنگی در زاویهای خاص نصب شدهاند تا نور خورشید را از سمت شرق و غرب جذب کرده و از طریق بازتابدهنده به فرم انسانی منتقل کنند. این سیستم بهصورت خودکار در طول روز روشن میشود.

سایهبانها (پاویونها) سازههایی انعطافپذیر، قابلجداسازی و قابلجابهجایی هستند که این امکان را برای جامعه فراهم میکنند تا آنها را بسازند و در نواحی رنگی توپوگرافی گرد هم آیند.







___ افتخار همکاری ___
در صورت علاقهمندی به همکاری در پروژههای معماری و طراحی لطفا از بخش تماس با من، در ارتباط باشید.
___ کپی رایت، احترام به حقوق معنوی ___
مفتخرم که آثار من را مشاهده کردید. هر هنر و مهارتی ضمن تلاش های بسیار بدست می آید.
لطفا حامی حقوق معنوی یکدیگر باشیم. (آرمین فرشاد)
